Het weer deed denken aan de zomer die we niet gehad hebben en iedereen genoot dan ook met volle teugen. Vanaf de loting en briefing op zaterdagmorgen was het al duidelijk, de 6 teams van de diverse landen zouden bij dit evenement, dat in het teken staat van plezier en vissen, strijden voor wat het waard is.
Diverse teams hadden al meerdere malen getraind en een duidelijk strijdplan klaar. Iedereen ging voor goud en dus de bekroning tot de European Trout Masters 2011. Alles liep goed en de wedstrijd verliep eerlijk, iets waar we als organisatie extra aandacht aan besteed hadden. Hier en daar gingen diverse deelnemers wat over de spreekwoordelijke ‘grenzen’, maar dat is logisch bij een evenement waar iedereen bevlogen en gepassioneerd meestrijd voor de titel. De wedstrijdleiding en controleurs legden sommige deelnemers tijdens de manches door nogmaals eens rustig uit wat wel en niet mocht, waardoor er niemand officieel gemaand hoefde te worden.

De wedstrijd was verdeeld in twee gedeeltes. Het eerste gedeelte was de teamstrijd, waarvoor alle deelnemers een lotnummer lootte. Dit lotnummer gaf aan op welke stekken er gevist moest worden door de deelnemer en in welke manches. De teamwedstrijd was verdeeld in 12 manches, waarin telkens 24 vissers aan de waterkant alles uit de kast haalde om hun team de titel te bezorgen. Hierdoor hadden iedere manche, 12 deelnemers pauze.

Op zaterdag vonden de eerste 9 manches van de teamwedstrijd plaats en op zondag de laatste 3. Tijdens de manches waren de 24 vissers eerlijk verdeeld over de vijver. De vijver was doormiddel van een net in het midden in tweeën verdeeld. Omdat de vissers niet over het midden mochten vissen, en zo hun medevisser aan de overzijde zou benadelen, waren er als het waren 4 sectoren gecreëerd. Dit om een zo eerlijk mogelijke wedstrijd te creëren.

Dat niet over het midden gooien voor menig visser toch wel moeilijk was, was wel duidelijk…laten we het maar houden op ‘te goed’ materiaal, want het werpen ging wel zó gemakkelijk…

Na de eerste wedstrijddag was de toon gezet en stonden de Nederlanders aan kop.
Peter Negerman stond echt te vlammen en was met zijn Catana Shaking Trout hengels onverslaanbaar.
Ook Rick Jerphanion ging als een speer waardoor team NL1 wel eens kon gaan winnen. Ook andere Nederlandse vissers zoals Rob Hens uit team NL2 deden het goed. NL1 werd op de voet gevolgd door team DL1, waarin oa. toppers als Klaus Dieter Endert en Mark Ziolkowzki de eer van hun land verdedigde. Ook onze zuiderburen deden het goed met o.a. Stéphane Braque en Frédéric Debosscker die de eerste dag samen al 36 forellen wisten te vangen.
Alles was echter nog mogelijk want er moesten nog 3 manches worden gevist op zondag.

Dag 2

Om 9 klonk de wedstrijdhoorn, het signaal dat de strijd weer los kon barsten. Het was een geweldig gezicht om de deelnemers te zien vissen met op de achtergrond op het grote meer de wegtrekkende mist en daarboven de zon. En dat er onderlinge strijd was, was goed te zien aan het water. De Duitsers stonden echt te vlammen en haalde alles uit de kast om hun stekken volledig uit te buitten en zo een goed resultaat neer te zetten. Eén ding was duidelijk, qua snelheid waren de Duitse vissers niet te houden. Vooral Klaus Feindt, Mark Ziolkowzki en Klaus Dieter Endert lieten een knaap staaltje forelvissen zien. Zo hebben we in Nederland nog wel e.e.a. te leren. Iedereen vist op zijn eigen manier en met de onderlinge verschillen qua visstijl zat het toch allemaal dicht bij elkaar.

De puntentelling voor het bepalen van de teamskampioen is gebaseerd op de individuele klassering van de deelnemers. Alle klasseringpunten bij elkaar opgeteld per team, vormde het totaal aantal wedstrijdpunten. Het team met het minst aantal punten werd kampioen.

Dit resulteerde in de volgende uitslag:
Ondanks dat Peter Negerman knap de leiding nam met maarliefst 29 vissen werd team Duitsland 1 toch uiteindelijk knap eerste met 91 wedstrijdpunten, team Nederland 1 zat er dicht achter en werd 2de met 93 punten. Als 3de eindigde team Duitsland 2 met 100 punten. Team België 1 werd 4de met 118 punten, team NL2 werd 5de met 119 punten en team NL3 was hekkensluiter met 145 punten. Al met al waren de verschillen klein en waren deze topvissers allemaal aan elkaar gewaagd.

De puntentelling voor het bepalen van de teamskampioen is gebaseerd op de individuele klassering van de deelnemers. Alle klasseringpunten bij elkaar opgeteld per team, vormde het totaal aantal wedstrijdpunten. Het team met het minst aantal punten werd kampioen.
Dit resulteerde in de volgende uitslag:
Ondanks dat Peter Negerman knap de leiding nam met maarliefst 29 vissen werd team Duitsland 1 toch uiteindelijk knap eerste met 91 wedstrijdpunten, team Nederland 1 zat er dicht achter en werd 2de met 93 punten. Als 3de eindigde team Duitsland 2 met 100 punten. Team België 1 werd 4de met 118 punten, team NL2 werd 5de met 119 punten en team NL3 was hekkensluiter met 145 punten. Al met al waren de verschillen klein en waren deze topvissers allemaal aan elkaar gewaagd.

Deel twee van het evenement was de onderlinge strijd voor het individuele succes. De beste 20 vissers van de eerste 2 dagen bepaalde doormiddel van hun klassering ook direct welk lotnummer ze in de finale zouden hebben. Alle 20 begonnen de finalisten weer op 0. De 6 finale manches werd een echte titanenstrijd en iedere deelnemer ging nu voor eigen succes.

Rick Jerphanion van forelvijver de Zederik ging in de eerste 3 manches geweldig van start en ook Peter Negerman wist het succes van de eerdere dagen voort te zetten en vergezeld met zijn vertrouwde Catana Shaking Trout hengels had hij de vijver in zijn macht. De Belgen Stéphane Braque, Eric Pirotte en Frédéric Deboscker vingen ook erg goed waardoor al snel duidelijk was dat het wel eens heel ‘close’ kon gaan worden. Tom Brinkman, Klaus Dieter Endert en Tobias Knuht visten erg geraffineerd en ondanks het hoge tempo konden ze niet voorkomen dat ze er alle drie mindere manches bij hadden waarin ze o of slechts 1 vis wisten te landen.

Zoals altijd komen de Duitsers in de laatste minuut nog terug en ook nu was dit het geval in de vorm van Mark Ziolkowzki. Mark visten ijzersterk en uitermate snel. Doordat hij in zijn voorlaatste manche naast het net komt te staan schroeft hij zijn aantal met 9 vissen op waardoor hij met stip stijgt in het klassement. Rick Jerphanion en Stéphane Braque probeerde in de laatste manche nog terug te komen maar dat mocht helaas niet baten. Na de weging blijkt dat deze 3 heren een gelijk aantal vissen hebben, maar wie gaat er nu naar huis met die felbegeerde beker en waardecheque van € 1000,- aan Shimano materiaal. Uiteindelijk blijkt de Duitser Mark Ziolkowzki met 22 vissen en 7.780 gram de gelukkige. Zelf dacht hij net verloren te hebben en springt dan ook een gat in de lucht bij de bekendmaking. Knap tweede wordt Rick Jerphanion (De Zederik) met tevens 22 vissen en 7.640 gram. Derde wordt de Belg Stéphane Braque die met 22 vissen en 6.960 gram een zeer sterke wedstrijd heeft gevist. Naast de prijs voor het beste team en beste 3 individuele deelnemers is er tevens een prijs voor de grootste forel. Met een forel van 50 cm gaat ook deze prijs naar Rick Jerphanion. André Piters, sales manager van Shimano, bedankte tevens alle medewerkers, controleurs, wedstrijdleiding en eigenaar van de Berenkuil, Hendrik Hamstra voor alle hulp en tevens de deelnemers voor dit spectaculaire evenement.

Dit brengt ons bij de uitslag:

Shimano European Trout Master Teams:
1. Team Duitsland 1
2. Team Nederland 1
3. Team Duitsland 2

Shimano European Trout Masters Individueel:
1. Mark Ziolkowzki – team Duitsland 1
2. Rick Jerphanion – team Nederland 1
3. Stéphane Braque – team België 1

Winnaar grootste forel:
1. Rick Jerphanion – Forel: 50cm